Eğitim

Temel Eğitimin Temelindeki Sorunlara Bakış

Temel Eğitimin Temelindeki Sorunlara Bakış! Temel eğitim; okul, öğretmen öğrenci ve veli ayaklarından oluşmaktadır. Temel eğitimi oluşturan bu ayaklara dair sorunlar ile çözüm yollarının belirlenmesi, ancak bilimsel araştırma yöntemleri kullanılarak gerçekleştirilebilmektedir.

Temel Eğitimin Temelindeki Sorunlara Bakış! Mevcut gerçekler ışığında ideal ölçülerle sorunların karşılaştırılması ve yıllar boyu süren tecrübe ve gözlemlerin neticesinde ortaya konan problemler ile alakalı çözüm yollarının bilimsel yöntemlerle giderilmesi gerekmektedir. Eğitim sistemini okul ile araç ve gereçler oluşturmaktadır. Eğitim hizmetleri ve destekleyici mali kaynaklar ile eğitim örgütleri ve yönetimi de bu sistemin bir parçası olarak gözükmektedir. Ayrıca öğretim programları ile öğretmenlerin yetiştirilmesi konuları da sistemin parçalarındandır.

Temel Eğitimin Temelindeki Sorunlara Bakış
Temel Eğitimin Temelindeki Sorunlara Bakış

Okul Binaları ve Derslikler

Eğitim öğretimin hayata geçirildiği binalar, artan nüfusa karşı yeterli olmayan derslik durumu ile araç ve gereçlerin faaliyetleri gerçekleştirecek özellikler içermemesi, en büyük sorun olarak durmaktadır. Kitaplık ile kapalı spor salonları gibi özel maksatlı yerlerin çok sınırlı olması, eğitim öğretim sisteminin aksaklıkları olarak gözükmektedir. Öğretim programları ile yönetmelikler kapsamında belirlenen maddelerin aksine hemen hemen her okul planında yer almayan birçok uygulama da, sorunların temelini teşkil etmektedir.

Yönetmeliklerde yer almasına rağmen uygulamaya geçirilmeyen bahçe ile oyun yerleri ve araçları gibi özellikler, eğitim öğretim sisteminde şekil olarak yer almaktadır. Yönetmeliklerde yer alsa da, sağlık ve oturma kanepeleri gibi tesislerin mevcut olmadığı görülmektedir. Bulunan okullarda da öğrencilerin sayısına göre yeterli olmadığı görülmektedir. İkili öğretim uygulaması ile sınıfların kalabalık ortamının düşürülmeye çalışılması, sorunu çözümleyememektedir. Yarım gün süren eğitimin sadece anne ve babaların iş yaşamları üstüne olan etkileri ile bile yanlış durduğu görülmektedir.

Sınıflardaki öğrencilerin ideal sayıdan çok uzak olması, eğitimin de kalitesizleşmesini sağlamaktadır. Sabahçı öğrencilerin günün erken saatlerinde kalkmak zorunda kalarak yarı uykulu eğitime başlaması ile öğlencilerin geç vakitlere kadar okulda kalması, başta oyun gibi bir çok doğal yaşam özellikleri gösterememe gibi sorunları tetiklemektedir. Çocuklar, hem bedeni hem sosyal hem ahlaki hem de psikolojik yönlerden gelişimleri konusunda etkilenmektedir. Sıkıştırılmış eğitim öğretim programları, teneffüs aralarının dahi ideal ölçülerde ihtiyaçlara cevap verecek özellikler içermemesi gibi sorunlar çıkarmaktadır.

 

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Başa dön tuşu